تبلیغات
سیروان خسروی = بهترین تنظیم کننده ی ایران - ** چاوشینامه در مورد آلبوم من خود سیزدهم **

  صفحه ی اصلی | پست الکترونیکی | آرشیو مطالب | لینک آر اس اس | طراح قالب

 
 

سیروان خسروی = بهترین تنظیم کننده ی ایران

 

 

     
 


مدیر وبلاگ:
mohammad shahri
 

 صفحه نخست

 

 

 پست الکترونیک

 

 

 آرشیو ماهانه

 

 

 لینك آر اس اس

 

 

 تماس با ما

 

 

 طراح قالب

 

 



 

 مصاحبه

 

 

 خبر

 




 

  شهریور 1389

 

 

  مرداد 1389

 

 

  تیر 1389

 

 

  خرداد 1389

 

 

  اردیبهشت 1389

 

 

  اسفند 1388

 

 

  بهمن 1388

 

 

  دی 1388

 

 

  آذر 1388

 

 

  آبان 1388

 

 

  فروردین 1388

 

 

  اسفند 1387

 

 

 لیست کامل آرشیو ماهانه

 




 

 حرفه ای ترین قالب های وبلاگ

 

 

 بهترین

 

 

 یست کامل پیوندها

 




 

 

بهترین تنظیم کننده کیه؟







 




 

 جدیدترین یوزرنیم و پسوردهای نود 32

 

 

 وب رسمی زانیار خسروی

 

 

 وب رسمی سیروان خسروی

 

 

 لیست کامل پیوندهای روزانه

 

 

 ارسال پیوند

 




     
    نویسندگان :
 

 mohammad shahri

 

آمار بازدید :
:: تعداد مطالب :
:: تعداد نویسندگان :
:: آخرین بروز رسانی :
:: بازدید امروز :
:: بازدید دیروز :
:: بازدید این ماه :
:: بازدید ماه قبل :
:: بازدید کل :
:: آخرین بازدید :


 



 

   ** چاوشینامه در مورد آلبوم من خود سیزدهم **
  نوشته شده توسط mohammad shahri     در چهارشنبه 19 خرداد 1389 نظرات ()

مرتبط با :
احتمالا خبرش را خوانده اید . اگر چه سال گذشته نیز همین جملات را شنیده بودیم و تنها تغییری که ایجاد شده اضافه شدن ژولیده نیشابوری به جمع شاعران آلبوم است ( شاید با قطعه ی « توبه نامه » ) ، و اگر چه از سال ۸۶ تاکنون زمزمه ی پخش آلبوم « من خود آن سیزدهم » ( که آن زمان « من خودم سیزدهم » نامیده می شد ! ) به گوش می رسد ؛ این بار انگار قضیه جدی تر است ( بخصوص بعد از مصاحبه ی اتفاق نو با شهاب اکبری و اشاره ی او به تنظیم مجدد قطعات این آلبوم ) . چند روز پیش سایت رسمی به روال همیشه متنی با مضمون اعلام خبر درباره ی « من خود آن سیزدهم » در صفحه ی اصلی قرار داد و احتمالا تا آخر این هفته ( یا شاید هفته های دیگر ) همین حرف های یک سال پیش را تکرار کند ! حقیقتا نوشتن نام شاعران و بسنده کردن به اعلام نام نوازندگان و دست اندرکاران آلبوم ( مثلا محمد جاسمی ! وای چه خبر شگفت انگیزی ! ) بدون قرار دادن دمو این گفته را اثبات می کند که سایت رسمی محسن چاووشی ، آخرین جایی است که اخبار مربوط به او را قرار می دهد ! امیدواریم با توجه به رویکرد جدید مدیریت محترم آن سایت ، این نکته مورد توجه قرار گیرد . 

اما « من خود آن سیزدهم » ؛ 
دو آلبوم رسمی از چاووشی منتشر شده اند . چاووشی‌ای که روزگاری محبوب دل ها بود با این دو آلبوم محبوب دل عده ای از طرفداران متعصبش شد . چاووشی‌ای که محکم می خواند این روز ها شل و ول می خواند . او که روزی خش صدایش موهای بدن را سیخ می کرد امروز ناله های مصنوعی اش دل را می زند ! محسنی که روزی ترانه های بدیع می خواند و امروزه به تکرار مکررات افتاده . دو آلبوم رسمیِ او را همگی شنیدند . اکثر امید ها ناامید شد و بیشتر پیش بینی ها غلط از آب در آمد . کارهایی مثل « بازار خرمشهر » و « کی بهت خندیده » ، همه ی دیوار کاخی را که با « سنگ صبور » و « تنگ بلوری‌ » ساخته شده بود فرو ریزاند … یه شاخه نیلوفر و ژاکت آمدند و اینک نوبت به سومی رسیده و گویی چاووشی تازه می خواهد بازی را شروع کند … 

از نظر شعر خیالمان می تواند راحت باشد . چاووشی به سراغ اشعار کلاسیک بزرگان ادب رفته و با خواندنِ متن « من خود آن سیزدهم » ( که از همان سال ۸۶ به وفور در اینترنت یافت می شود ! ) می توانیم به ارتباط مضمونی شعر انتخاب شده ی شهریار با فضای کارهای قبلی پی ببریم . بعلاوه ممکن است با اشعاری عرفانی طرف باشیم که باز هم تجربه ی خوب « توبه نامه » متقاعدمان می کند چاووشی استعداد خوبی در گزینش شعر دارد ( یا شاید داشته است ! ) . لازم است گفته شود آنچه در دراز مدت مورد نیاز موسیقی چاووشی است قطعا اشعار مولانا و شهریار نیست . ترانه است . ترانه های خوب امروزی . اگر چه انتقاد به ترانه های سطحی ادامه دارد اما در این یک آلبومِ بخصوص ، با توجه به اینکه شعر خوانده می شود بحث دیگری مطرح است . 

در مورد تنظیم هم می شود آسوده خاطر بود . حداقل خاطرِ آن کسانی آسوده است که با شنیدن « کاشکی » و خواندن مصاحبه ی اکبری ( و اشاره اش به این نکته که « بازار خرمشهر » و « کی بهت خندیده » را او به تنهایی تنظیم نکرده ) دوباره رویای « متاسفم » و تنظیم دوست داشتنی‌اش در ذهنشان پدیدار شده . آنها به این فکر می کنند که گویا این بار دیگر می شود وارد فروشگاه شد و متاسفمی دیگر ، یا اصلا چرا متاسفی دیگر ، آلبومی فراتر از متاسفم خرید . آلبومی که با شنیدن ترک اولش سرمان را پایین نیندازیم . خنده ای تلخ چهره مان را نپوشاند . با ناراحتی دکمه ی دستگاه پخش را فشار ندهیم تا شاید در قطعه ی بعدی چیزی منتظرمان باشد ، و همین طور به آخری برسیم و آن گوهر را پیدا نکنیم … می شود امیدوار بود که « من خود آن سیزدهم » آلبومی باشد که با شنیدن ترک اولش به وجد یباییم . لبخندی ملیح گوشه ی لب هایمان بنشیند و به پرواز درآییم و حتی فکر پخش شدن قطعه ی بعدی قند در دلمان آب کند ! دوست داشته باشیم قطعات آلبوم هیچ گاه تمام نشوند و تا ابد ادامه یابند . اما آیا این همه ی آن چیزی است که انتظار ما را می کشد یا دوباره تراژدی CD های نالان تکرار می شود ؟ 

حتی اگر شعرهای انتخاب شده و تنظیم اکبری مقبول باشند ، فقط می شود از ۳۰ تا ۴۰ درصد کار مطمئن بود ! همین و بس … هیچ به این فکر کرده اید اگر اولین صدایی که با قرار دادن CD آلبوم به گوشتان می رسد ناله و ضجه ای ملتماسنه باشد ( روی شعری از باباطاهر ! ) و در میانه ی آهنگ صدای فین فین بشنوید و ترجیع بند به شکل گریه خوانده شود ، چه اتفاقی می افتد ؟ ساده است ! شعر و تنظیم را از یاد می برید و اگر چهار سال در انتظار شنیدن آلبومی با صدای واقعیِ محبوبتان بوده باشید ، احتمالا دکمه ی Eject را می زنید و CD را به گوشه ای پرت می کنید ! چه چیزی انتظار ما را می کشد ؟ صدایی بم و خشن که بخواند « گاهی از کوچه ی معشوقه خود می گذرم » و به پرواز در آوردمان یا ناله ای که هیچ گاه تمام نمی‌شود ؟ 

آیا این بار همه ی ضجه ها حذف شده اند ؟ آیا اکولایزر درست تنظیم شده تا صدایی مثل « کاشکی » نشنویم ؟ ( با اینکه « کاشکی » لحن نسبتا ( کاملا نه ! ) قابل قبولی داشت اما صدای محسن عزیز به شکل واضح شنیده نمی شود و زیر آوار افکت مدفون شده ) آیا دستگاه های استودیو ، بالاخره یادشان آمده چند سال پیش صدای محسن چاووشی چگونه تنظیم و میکس و مستر می شد که آسمان های نادیدنی را به شنوندگانش می نمایاند ؟ آیا لازم است شماره ی استودیو آفاق ضمیمه ی این نوشته شود یا شهاب اکبری یادش می آید سال ۸۵ تنظیماتِ اکولایزر های اعمال شده روی صدای چاووشی چگونه بود ؟ 

نظر به اینکه قصد ندارم برای بار صدم گفته های قبلی را تکرار کنم ، تنها می توانم امیدوار بمانم که این بار چاووشی با همان صدای خودش ، یعنی صدای محسن چاووشیِ بهشت من و توبه نامه و پایان بی آغاز و متاسفم و نفس بریده بخواند . صدای واقعی اش نه صدای فردی که احتمالا اسمش محسن چاوشی نالان است و کارهایی مثل دور آخر ، ناز ( یه شاخه نیلوفر ) و چرا کلی نگوییم ، این دو آلبوم آخر چاووشی ( یه شاخه نیلوفر و ژاکت ) توسط او خوانده شده ! و البته مانند صدای آن فردی هم نباشد که حتی نمی دانم نامش چیست و « کاشکی » را خوانده که نه نالان است و نه خشن و نه حتی اکولایزرها اجازه می دهند صدایش واضح به گوش برسد ! در اینجا من ( و صدها و هزاران مثل من ! ) رسما تا زمان ریلیز « من خود آن سیزدهم » منتظر می مانیم تا ببینیم آیا این آخرین امیدهایمان تحقق می یابد یا نقش بر زمین می شود … ببینیم آیا محسن چاووشی ( کاری با محسن چاوشی نداریم ! ) یادش آمده چگونه بخواند که حتی بلندگو هم نتواند خش ، مردانگی و قدرت زخمی صدایش را تحمل کند یا نه … می خواهیم ببینیم خرخر اسپیکرهایمان دوباره کی شروع می شود ! آیا باز از زیر هدفون ها خون می چکد ؟ 1 


1 : اصطلاح چکیدن خون از زیر هدفون یادآوری مطلبی است که چند سال پیش عزیزی در وبلاگش نوشت . دورانی که فکر نمی کردیم لازم باشد در خاطره هایمان دنبال خون بگردیم ؛ دورانی که خون جاری بود !


 
  .:: ::.


 


   
شهاب رمضان با «رمانتیك» می‌آید
محسن یگانه: «رگ خواب طرفدارانم دستم است»
Shahab Ramezan - Romantic | Demo
عاشقانه می‌خوانم...
دل من فقط به بودنت خوشه
البوم مسعود سعیدی با نام دست کم نگیر
رضا صادقی: این صدا، صدای من نیست
توطئه براندازی موسیقی پاپ
جزییاتی در مورد نــــــام آهنگ های حــــــبــــــــیــــــــب در آلبوم جدیدش
سه سال دیگر بازنشسته می‎شوم!
Ostad Mohammad Nori
آهنگ جدید و فوق العاده زیبای پیمان اهوازی به نام مثله همیشم(تنظیم : سیروان خسروی)
آلبوم جدید محسن یگانه ، رگ خواب ، موسیقی مجاز را متحول میکند
موزیک ویدئو جدید و فوق العاده زیبای فریمن
مصاحبه بسیار زیبا و شنیدنی برنامه رادیویی فرکانس با فریمن
لیست کامل مطالب ارسالی
 
 

صفحه نخست | پست الکترونیک | آرشیو مطالب | لینك آر اس اس |